از سعدی

آنان که به گیسو دل عشاق ربودند		از دست تو در پای فُتادند چو گیسوی
تا عشق سرآشوب تو همزانوی ما شد		سر برنگرفتم به وفای تو ز زانوی
بیرون نشود عشق تواَم تا ابد از دل		کاندر ازلم حِرز تو بستند به بازوی